Фәнүзә БИКТИМЕРОВА Кескәйҙәргә уҡыйыҡ!

Ағайым

 

–Ҡояшым! – тип һөйә әсәй,

–Ҡолонсаҡ! – ти өләсәй.

– Батырым! – тип маҡтай атай,

Баштан һыйпай олатай.

Ағай минән ялҡып бөткән,

Янынан ситкә ҡыуа.

Ҡояш, ҡолонсаҡ ҡустыһы

Кәрәкмәй микән уға?

 

Ил һаҡсыһы булам

 

Армиянан ҡайтты ағай,

Башында – зәңгәр берет.

– Мин десантсы булдым! –  тиеп

Йөрөй күкрәген киреп.

Иххх! Әле мин бәләкәс шул...

Туҡта, үҫеп алайым.

Ил һаҡсыһы булып ҡайтһам...

Ныу аптырар ағайым!

 

Балыҡта

 

– Ҡап-ҡап, сабаҡ!

Ялтырап ят, сабаҡ!

Эләкмәһәң ҡармаҡҡа,

Үкенерһең аҙаҡ!

 

Һыуға ташлап ҡармаҡты,

Тотоп алдым сабаҡты.

 

Ағай тотто суртанды,

– Оһо-һо-о! – тип маҡтанды.

Эләккәйне бер бәрҙе,

Һыҙғырып уҡ ебәрҙе.

 

– Балыҡ һине яратмай, –

Тип көлә минән ағай.

Һине күрә лә ҡаса,

Эй, эшкинмәгән малай...

 

Ағай тотҡан балыҡты

Кәрзинкәгә тултырам.

Ағай яңғыҙ ҡурҡыр бит,

Иптәш булып ултырам...

 

Туратым

 

«Тыр-р, тыр-р, тыр-р, атым,

Сабыр итсе, Туратым.

Хәҙер юлға сығабыҙ,

Бер аҙ көтөп тор, атым».

Һыртыңа эйәр һалам,

Тағы кейҙерәм йүгән.

Мин бит – башҡорт малайы,

Һыбай елдерә беләм.

Һин – Аҡбуҙат,

Мин – Урал,

Ҡулымда – ағас ҡылыс,

Миндәй малайҙар барҙа

Донъялар булыр тыныс!

На-а-а!!!

 

Ҡыйғас болот

 

Ҡыйғас ҡашлы болот ағай,

Ҡарама миңә өҫтән.

Ямғыр булып яуғаныңды

Көтәләр инде күптән...

 

Бейеүсе айыу

 

Айыу ағай бейеп йөрөй,

Билендә һоро ҡайыш.

Тыпыр-тыпыр бейер ине,

Аяҡҡынаһы тайыш...

Һап итте лә һоп итте,

Ҡоланы, бынағайыш...

Бүтән тора алманы,

Ысҡынып китте ҡайыш...

Йоҡлап китте:

– Ғыр-р, ғыр-р-р...

Арығандыр, бахыр...

 

Уҡытыусы өкө

 

Өкө апай – уҡытыусы,

«У» хәрефен уҡыта.

–  Ухы-ы! – ти ул, уҡымаһаң,

Йоҙроҡ төйөп ҡурҡыта...

 

Миндек

 

Йөҙ ауырыуға дауаһың,

Шифалы ҡайын миндек.

Һаҡлар өсөн ҡышҡылыҡҡа

Һине алырға килдек.

 

Сыбыҡ матай

 

Атланып сыбыҡ матайға,

Ҡаршы саптым атайға.

Др-р-рын-др-р-рын матайым,

Эштән ҡайта атайым!

Эй ҡыуанды атайым:

– Бигерәк шәп матайың!

Һыймаҫмын мин матайға,

Йәйәү генә ҡайтайым...

Бороп сыбыҡ матайҙы,

Саптым ауылға ҡарай.

– Ҡайһылай шәп малай! – тип

Бөтәһе миңә ҡарай...

 

Шишмә

 

Шишмә йырлай, шаяра,

Тауҙан аҫҡа юл яра.

– Йәй айҙары йәмле! –  ти,

Һыуым шундай тәмле! –  ти.

Һыуым услап эсегеҙ,

Артып китһен көсөгөҙ.

Ә мин китәм артабан

Оло йылғаға табан...

 

Әсе һуған

 

Йәшел ҡыяҡ һуған,

Эсенә һут тулған.

Үҙе минән һорай:

– Мин әсеме, туған?

 

Фото шағирәнең шәхси архивынан