Бала тәрбиәләгәндә ниндәй алымдар ҡулланырға?

Тормош иптәше Тәлғәт Әмир улы Мырҙағәлин менән өс бала тәрбиәләп үҫтергән Гөлйемеш Хөрмәт ҡыҙы түбәндәгеләрҙе һөйләне:

– Икебеҙ ҙә тыныс холоҡло. Бер-беребеҙгә ҡысҡырғаныбыҙ булманы. Һәр хәлдә, иремдең миңә ҡаты бәрелгәнен хәтерләмәйем. Уға үпкәләп, үсегеп йөрөмәнем. Ирем дә баҫым яһаманы, сиктәр ҡуйманы, тәнҡитләмәне, тикшермәне. Ул – миңә, мин уға ышандым. Эштән ҡайтып инә лә өйҙә шаярыу-көлөү, малайҙар-ара көрмәкләшеү-төртөшөү, сығып волейбол уйнау, саңғыла шыуыу йә башҡа шөғөлдәре башлана. Шул уҡ ваҡытта малын-донъяһын ҡарарға ла, миңә иғтибар бүлергә лә өлгөрҙө. Тимер эше менән мауығып киттеләр бер заман, боронғо кәсепте тергеҙеп ебәрҙеләр. Бысаҡтан башлап спорт тимер-томорона, ҡоймаларға тиклем һуғып, иретеп яһанылар. Бына ошоно балалар күреп, ҡуша булышып үҫте, – ти әңгәмәсем. – Уларҙы әрләмәнек, тыйманыҡ. Бер сығып юғалып эҙләткәндәрендә генә эләкте аҙыраҡ атайҙарынан, башҡа сәбәптәрен хәтерләмәйем. Хеҙмәттә инде бар ауыл балалары өлөшөнә төшкәне уларға ла тәтене. Малайҙар­ҙы аталары өйрәтте, ҡушты, талап итте, ҡыҙымды мин өйҙә йомшаным. Шулай һәр беребеҙ, атай һәм әсәй, ир һәм ҡатын күҙлегенән сығып, үҙебеҙ белгәнсә донъя көттөк.

Миләүшә Ҡаһарманова

Фото ғаилә архивынан.