Башҡорт телендә һыуға бәйле һүҙҙәр.

Бишнәк – тар итеп йырып, сит-ситен көпләп ағыҙған һыу

Әлтә – күлдең ҡыш көнө лә туңмай ятҡан урыны.

Шәре – боҙ өҫтөнә сыҡҡан һыу

Һеүән – йылғаның ағын урыны.

Сәперт – һыуҙың һай ғына сите.

Әнһар – йылға, һыу

Нәһер – йылға

Шын – 1. Һыу өҫтөндәге туңып бөтмәгән ҡар ҡатыш боҙ 2. Ҡар аҫтына төшкән һыу.

Шыбаҡшы – ҡойоп яуған ямғыр.

Саңырт – һибәләп, томанлап яуған ваҡ ҡына көҙгө ямғыр йәки ҡар.

Сыйҙым – көҙгө һыу өҫтөндә туңа башлаған ҡар ҡатыш боҙ, шыя.

Сығанаҡ – ер аҫтынан тәбиғи рәүештә һыу сығып ятҡан урын.

Болаҡ – бәләкәй йылға

Сол – бәләкәй йылға

Күҙләүек – бәләкәй генә шишмә.

Күләң – йылғаның ҡамалып ҡалған ҡолағы.

Күлмәк – үлән баҫҡан күлдең асыҡ урыны; күл мәкеһе.

Монтар – аҡмай ятҡан һыуҙа барлыҡҡа килгән бысраҡ

Тойоҡ – йылғаның яй ғына ағып, төбө тәрән батҡаҡ булып, кисеү бирмәй ятҡан ере.

Тоба – һыуҙың ҡолаҡланыңҡырап, аҡмай ятҡан бик тәрән ере; ятыу.

Кәүсәр – охмахтағы һыуы татлы һыу.

Ҡылымыҡ – йылғаның төп үҙәндән айырылған тармағы.

Керәкә – үлән, мүк баҫҡан күл.

Күл яғаһы – күл башындағы яр буйы.

Һары һыу – яҙ көнө ирей башлаған мәл.

Һыуһаҡ – һыу йыйып һаҡлау өсөн быуылған урын; быуа.

Баҡай – йылғаның бәләкәй тармағы.

Сахил – ҙур һыу яры.

Быуаҡ – тәҙрәгә һәм башҡа нәмәгә ҡунған дым, бөрсөк-бөрсөк тир; быу.

Гөрөн – ямғыр яуғандан һуң йылға булып аҡҡан һыу.

Йүшә – ағас башына боҙланып ҡатҡан ҡар.

Лүшә – ағас башына ҡунған епшек ҡар.

Лайғы – яҙ көнө тау башынан шыуған ҡар.

Ҡуръяҡ – ағасҡа ҡунған епшек ҡар; лүшә.

Бөҙөр – һыу өҫтөндәге ваҡ тулҡын.

Йәйет – йәйелеп ятҡан яҙғы ташҡын һыу.

Йылыу – һыуҙың ҡыш көнө туңмай ятҡан урыны; ҡаран.

Күскен – тауҙан ябылылып төшкән ҡар ишелмәһе.

Ҡайырсаҡ – өҫтө боҙланып туңған көрт.

Ялдым – һыуҙың тәрән урыны; ятыу.